{"id":210636,"date":"2018-06-17T16:20:23","date_gmt":"2018-06-17T14:20:23","guid":{"rendered":"http:\/\/www.cinevox.be\/?p=210636"},"modified":"2018-06-26T10:00:19","modified_gmt":"2018-06-26T08:00:19","slug":"tom-lanoye-troisiemes-noces-is-een-autonome-en-zeer-valabele-bewerking-van-mijn-boek","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/w-l-c.be\/nl\/tom-lanoye-troisiemes-noces-is-een-autonome-en-zeer-valabele-bewerking-van-mijn-boek\/","title":{"rendered":"Tom Lanoye: “‘Troisi\u00e8mes noces’ is een autonome en zeer valabele bewerking van mijn boek.”"},"content":{"rendered":"

Momenteel kan je in Brussel en ook in enkele Vlaamse zalen gaan kijken naar \u2018Troisi\u00e8mes noces\u2019<\/em>, een bewerking door de Franstalige Brusselse regisseur David Lambert van \u2018Het derde huwelijk\u2019<\/em>, de roman van Tom Lanoye. Nadat eerder ook al \u2018Het goddelijke monster\u2019 als tv-serie werd bewerkt, intussen de derde langspeler die op een boek van de schrijver gebaseerd is. Eerder zagen we \u2018Alles moet weg\u2019<\/em> en \u2018Sprakeloos\u2019<\/em> op het grote scherm.\u00a0 Het verhaal van \u2018Troisi\u00e8mes noces\u2019 is grotendeels hetzelfde gebleven als in het boek. Martin, homoseksueel en grillige weduwnaar van in de vijftig, krijgt het aanbod om een schijnhuwelijk aan te gaan met een twintigjarige Congolese vrouw genaamd Tamara. Deze twee tegenpolen zullen hun liefde geloofwaardig moeten maken voor de migratie-autoriteiten en door te doen alsof,…\u00a0 We belden Tom Lanoye even op om te horen wat hij van de film vond.<\/strong><\/p>\n

<\/p>\n

Tom Lanoye, u hebt intussen de film gezien. Tevreden?<\/strong><\/p>\n

Lanoye: \u201cJa, ik was zeer onder de indruk. Ik was verrast: Wauw, wat een adaptatie, wat een interpretatie! En absoluut valabel. Ik had bewust afstand gehouden tijdens de productie. Ik had eigenlijk helemaal niets op voorhand gelezen. Ik ben alleen \u00e9\u00e9n dag op bezoek gegaan op de set en daar heb ik het scenario niet willen lezen. Ik heb trouwens begrepen dat Bouli Lanners<\/strong>, de hoofdrolspeler, op zijn beurt het boek niet wilde lezen (lacht).<\/em> Wat ik ook kan begrijpen. Maar ik had de tijd niet om mee te werken, dus dan heb ik liever volledige vrijheid te geven aan de makers. Maar goed, ik heb de film intussen bekeken en ik was zeer onder de indruk van de acteurs. En dan is het altijd even slikken. Bouli Lanners is geweldig. Hij vormt een zeer mooi koppel met Rachel Mwanza<\/strong>.Maar natuurlijk is het als schrijver altijd even slikken. Omdat een film altijd een enorme reductie is van een boek. Dat was bij \u2018Sprakeloos\u2019 niet anders. Maar los daarvan is \u2018Troisi\u00e8mes noces\u2019 een hele lieve film geworden. Het boek is veel donkerder. Hier zijn alle mensen redelijk goed. Er zit een lijn in.\u00a0Het is zeker een bewerking. Ik moest een aantal keren hartelijk lachen ook. En ik werd echt wel vertederd door Bouli Lanners.Ook al omdat ik dat niet van hem verwacht had. Dat is zo\u2019n man-man. \u00a0En dan Rachel naast hem. Die is zo echt op het scherm, vind ik.”<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Hoe geweldig Bouli Lanners ook is, zijn casting is verrassend te noemen, precies doordat hij zo\u2019n een mannetjesputter is. Maarten Seebregs is in het boek een oude nicht. <\/strong><\/p>\n

Lanoye: \u201cIn het boek hoef je niet de hele tijd op dat personage toe te kijken. In een film zit je heel snel bij \u2018La Cage aux Folles\u2019<\/em>. Dat wordt al vlug te veel. Bouli heeft het personage gespeeld zoals hij zelf voelde dat het moest. En dat is goed. Ik vind hem heel geloofwaardig in de korte sc\u00e8nes waar je zijn man in flitsen terugziet. Heel vertederend. Het is zo\u2019n hipster, een hipster-nicht eigenlijk. Juist bijna heel erg macho. Maar die zijn er natuurlijk wel. Misschien moeten we ons gelukkig prijzen. Want die Maarten uit het boek, was heerlijk om te schrijven, maar eigenlijk is hij een ongelooflijke zaag. Iemand die de hele tijd probeert voor te wenden dat hij cynisch is, maar dat is niet zo. Dat kan alleen als er heel veel tekst is.\u00a0 Die vader is eigenlijk een grote reductie van wat er in het boek staat. Maar David Lambert heeft aan een paar korte sc\u00e8nes genoeg om die verhouding te schetsen. Eigenlijk is dat een gruwelijke sc\u00e8ne in het boek. Maar in de film zijn alle mensen een pak aandoenlijker.\u201d<\/p>\n

De film is zeker fleuriger en lichter dan het boek. <\/strong><\/p>\n

Lanoye: \u201cAbsoluut, het is veel meer een happy end. Het komt op hetzelfde neer: op het einde geeft een Belgische man aan een zwarte vrouw een cadeau zonder iets in ruil te vragen, zonder voorwaarden, zonder aansprakelijkheid en zonder dat nationaliteit eraan te pas komt. Hij biedt haar een kans. Zonder dat er iets tegenover staat. En dat is natuurlijk, in zijn tweede, derde lijn, een heel politiek statement. Wat alleen maar actueler geworden is. Ja, \u2018Troisi\u00e8mes noces\u2019 is een heel actuele film. Iets meer feelgood en iets minder duister-voorspellend dan het boek was.\u00a0 \u2018Zuivering\u2019, dat volgend jaar uitkomt in het Frans, is trouwens nog veel duisterder. Dus ja, ik ben verheugd dat de film zo actueel overkomt. Omdat het verhaal nog duidelijk geschreven is voor de aanslagen en de \u00e9chte bootvluchtelingenstromen, voor de burgeroorlog in Syri\u00eb enzoverder.\u201d<\/p>\n

\"troisiemes-noces-david-lambert\"<\/p>\n

Het is ook wel boeiend om te zien wat een andere cultuur doet met Lanoye.<\/strong><\/p>\n

Lanoye: \u201cJa, absoluut. \u2018Troisi\u00e8mes noces\u2019 is een heel Belgische film, maar\u2026\u201d<\/p>\n

Toch een heel Franstalige.<\/strong><\/p>\n

Lanoye: \u201cJa, dat is exact wat het is. Ik ben heel blij dat ik tegelijkertijd kan bewijzen van: \u2018Zie je wel, je suis un auteur belge\u2019<\/em>, en dat \u2018la Belgique\u2019 intern al multicultureel is. Zoals alle landen. En dat is niet te verwonderen. Het is echt Franstalige cinema en het is toch een boek van mij en het is Belgisch, en Vlaams, omdat het van bij ons komt. En ja, de film zou niet in Nederland gemaakt kunnen zijn, en ook in Frankrijk zou hij anders gemaakt zijn.\u201d<\/p>\n

Mis jij Antwerpen in de film?<\/strong><\/p>\n

Lanoye: \u201cNee, omdat het Franstalig is, kan zij perfect uit Kinshasa komen. En dat komt heel goed uit. In het boek komt zij waarschijnlijk toch wel uit Zuid-Afrika. Ze spreekt wel een mondje Afrikaans, en ze leert heel snel Nederlands. In deze film loopt het gewoon, is het realistisch en krijg je iets Belgisch-surrealistisch vanwege dat decor. Dat is van dezelfde man die de decors van \u2018Farinelli\u2019<\/em>heeft ontworpen. Die heeft zich daar uitgeleefd. Heeft zich mogen uitleven. Als ik een lezing heb in Franstalig Belgi\u00eb, in Walloni\u00eb \u2013 Brussel is iets anders, die wanen zich petit Paris \u2013 dan krijg ik vaak te horen: \u2018Die boeken van jou, dat zijn wij in een andere taal.\u2019 Als je denkt aan \u2018de buurt\u2019, \u2018le voisinage\u2019<\/em>in Sint-Niklaas, wat ik beschreven heb in \u2018Sprakeloos\u2019, dat is iets wat de Walen heel erg kennen en wat Nederlanders en Fransen voor surrealisme houden. Die typisch Belgisch surrealistische overdrijving zit ook wel in deze film.\u201d<\/p>\n