Dit zijn de langspelers die in aanmerking komen voor een Magritte

Aan de Vlaamse kant van het land worden één keer per jaar de Ensors uitgereikt, de Vlaamse filmprijzen, aan de andere kant van de taalgrens heten die prijzen de Magrittes.  De Académie André Delvaux, het orgaan dat die Magrittes uitreikt, heeft zopas de lijst van de langspeelfilms bekend gemaakt die in aanmerking komen voor de prijzen. Onze Franstalige medewerker Aurore Engelen rapporteert. 

Het is de 8ste keer dat de Magrittes worden uitgereikt.  16 Franstalig Belgische films strijden om de Magritte voor de beste film, 5 debuutfilms komen in aanmerking voor de Magritte voor de beste debuutfilm, 10 Vlaamse films mogen dan weer hopen op de Magritte voor de beste Vlaamse film die met coproductiegeld van de Franstalige kant is mogelijk gemaakt, terwijl er maar liefst 30 buitenlandse films zijn die door de Franstalige-Belgische steun kunnen meedingen naar de Magritte voor de beste internationale coproductie.

Meilleur Film, films in alle genres!

De lijst van de Magritte voor de Beste Film toont nog maar eens aan dat de Franstalige Belgische film diverser is dan ooit. Hij waagt zich werkelijk aan alle genres en gaat geen experiment uit de weg.  Even goed is er ruimte voor een film als ‘Faut pas lui dire’, een meisjesachtige komedie van Solange Cicurel met de sprankelende Stéphanie Crayencour en Tania Garbarski, maar ook voor een brutale en viriele misdaadthriller als ‘Dode Hoek‘ van Nabil Ben Yadir, of het heel experimentele ‘Hamsters’ van Martine Doyen, voor de internationaal succesvolle animatiefilm ‘Bigfoot Junior’ van Ben Stassen en Jérémie Degruson, als voor de burleske poëzie van Abel & Gordon met hun ‘Paris Pieds Nus’.

Tussen de vele kanshebbers op een prijs vaste waarden als Lucas Belvaux, die dit jaar uitpakte met ‘Chez Nous’, eerder al twee keer winnaar van de Magritte voor het beste scenario, in 2013 voor ‘38 Témoins’ en in 2015 voor ‘Pas son genre’, of Nabil Ben Yadir, die dit jaar uitpakte met ‘Dode Hoek’, en eerder al genomineerd was voor de Magritte voor beste regie. Meer bepaald in 2011 voor ‘Les Barons’ en in 2015 voor ‘La Marche’. Zowel Belvaux als Ben Yadir hebben nog nooit de Magritte voor de beste film gewonnen.

 

Meilleur premier film, een spannende competitie

Ook de strijd om de Magritte voor de beste debuutfilm belooft best spannend te worden.  Er mogen dan slechts vijf films in aanmerking te komen voor deze prijs, de kanshebbers zijn zo divers dat het moeilijk wordt om je aan een voorspelling te wagen. Als ze al iets gemeen hebben, dan is het hun wil om heel persoonlijk of onbekend terrein te verkennen. Er zullen uiteindelijk drie films genomineerd worden.  De titels van de films zullen aan Vlaamse kant grotendeels onbekend klinken, maar als je op namen van de titels klikt, kom je op de Franstalige Cinevox terecht en kom je meer te weten over de debutanten in kwestie : ‘Even lovers get the blues‘, ‘Faut pas lui dire‘, ‘Je suis resté dans les bois’, ‘Sonar‘, ‘Spit’n’Split’.

Meilleur film flamand, de competitie van de zwaargewichten

Doordat aan Franstalige kant de prijsuitreiking op een ander tijdstip plaatsvindt, ziet de competitie er anders uit dan bij de Ensors.  Zo komt het dat Michaël Roskam het met ‘Le Fidèle’, de Belgische oscarinzending, opneemt tegen Fien Troch en haar ‘Home’, die de grote winnaar was van de Ensors.  En ook ‘King of the Belgians’ en het grote kijkcijferkanon ‘De Premier’ strijden mee.  Maar ook ‘Cargo’ komt in de strijd, de film van Gilles Coulier die aan een mooi festivalparcours bezig is, en ‘Le Ciel Flamand’ van Peter Monsaert, die voldoende prijzen en lovende recensies kan voorleggen om van een geslaagde film te spreken. Kortom, tien zwaargewichten.  Roskam won eerder, in 2012, de Magritte voor beste Vlaamse coproductie voor ‘Rundskop’, terwijl Fien Troch diezelfde prijs mocht meenemen voor ‘Kid’ in 2014

 

Meilleur Film Etranger en Coproduction, l’embarras du choix

Nooit voorheen kwamen er zoveel buitenlandse coproducties in aanmerking voor een prijs.  Maar liefst 30. Een ander record is voor Nexus Factory, laureaat in 2016 met ‘La Famille Bélier’, die maar liefst voor 8 van die 30 fils tekent. Naar gewoonte is ook Les Films du Fleuve, de productiemaatschappij van de gebroeders Dardenne, goed vertegenwoordigd.  Zij wonnen de Magritte voor de beste coproductie eerder al in 2011 met ‘Looking for Eric’ en in 2015  voor ‘L’Exercice de l’Etat’, en waren in totaal al 7 keer genomineerd voor de Magritte voor beste buitenlandse coproductie. Dit jaar dingt Les Films du Fleuve mee met vier nieuwe films : zoals wel vaker zit er daar eentje bij van Ken Loach (‘I, Daniel Blake’), maar er is ook een Roemeense, een Russische en een Tunesische titel bij. En er zijn nog wel wat spraakmakende titels in de lijst te vinden, zoals ‘Grave’ van Julia Ducournau gecoproduceerd door Frakas Production of ‘Félicité’  van Alain Gomis, gecoproduceerd door Need Productions. En ook het door uMedia gecoproduceerde ‘Otez-moi d’un doute’ van Carine Tardieu is zo’n titel.

 

Lijst van de langspeelfilms die in aanmerking komen voor een Magritte

MAGRITTE DU MEILLEUR FILM

– ‘Bigfoot junior‘ van Jérémie Degruson en Ben Stassen, geproduceerd door Ben Stassen (nWave)
– ‘Chez nous’ van Lucas Belvaux, geproduceerd door Patrick Quinet (Artémis Productions)
– ‘Dode hoek’ van Nabil Ben Yadir, geproduceerd doorr Nabil Ben Yadir (Antilope joyeuse) en Benoît Roland (Wrong Men)
– ‘En amont du fleuve’ van Marion Hänsel, geproduceerd door Marion Hänsel (Man’s Films Productions)
– ‘Even lovers get the blues’ van Laurent Micheli, geproduceerd door Camille Meynard (Grenade), Anton Iffland Stettner en Eva Kuperman (Stenola Productions)
– ‘Faut pas lui dire’ van Solange Cicurel, geproduceerd door Diana Elbaum (Entre Chien et Loup)
– ‘Hamsters’ van Martine Doyen, geproduceerd door Martine Doyen (Spinach Productions asbl)
– ‘Insoumise’ van Jawad Rhalib, geproduceerd door Isabelle Truc (Iota Production)
– ‘Insyriated’ van Philippe Van Leeuw, geproduceerd door Guillaume Malandrin (Altitude 100 Production)
– ‘Je suis resté dans les bois’ van Michaël Bier, Erika Sainte en Vincent Solheid, geproduceerd door Marie Besson en Samuel Tilman (Eklektik Productions)
– ‘Mon Ange’ van Harry Cleven, geproduceerd door Jaco Van Dormael (Terra Incognita Films) en Olivier Rausin (Climax Films)
– ‘Noces’ de Stephan Streker, geproduceerd door Michaël Goldberg en Boris Van Gils (Daylight Films)
– ‘Paris pieds nus’ de Dominique Abel en Fiona Gordon, geproduceerd door Dominique Abel en Fiona Gordon (Courage Mon Amour Films)
– ‘Sonar’ van Jean-Philippe Martin, geproduceerd door Anthony Rey (Hélicotronc)
– ‘Spit’n’Split’ van Jérôme Vandewattyne, geproduceerd door Christele Agnello en Julien Henry (La Film Fabrique)
– ‘Une réalité par seconde’ van Karim Ouelhaj, geproduceerd door Karim Ouelhaj (Okayss Prod)

 

MAGRITTE DU MEILLEUR PREMIER FILM

– ‘Even lovers get the blues’ van Laurent Micheli geproduceerd door Camille Meynard (Grenade), Anton Iffland Stettner en Eva Kuperman (Stenola Productions)
– ‘Faut pas lui dire’ van Solange Cicurel, geproduceerd door Diana Elbaum (Entre Chien et Loup)
– ‘Je suis resté dans les bois’ van Michaël Bier, Erika Sainte en Vincent Solheid, geproduceerd door Marie Besson et Samuel Tilman (Eklektik Productions)
– ‘Sonar’ van Jean-Philippe Martin, geproduceerd door Julie Esparbes en Anthony Rey (Hélicotronc)
– ‘Spit’n’Split’ de Jérôme Vandewattyne, geproduceerd door Christele Agnello en Julien Henry (La Film Fabrique)

 

MAGRITTE DU MEILLEUR FILM FLAMAND

– ‘Allemaal familie’ van Dries Vos, geproduceerd door Yoshi Aesaert (Marmelade)
– ‘Cargo’ van Gilles Coulier, geproduceerd door Gilles Coulier, Gilles De Schryver en Wouter Sap (De Wereldvrede)
– ‘De premier’ van Erik Van Looy, geproduceerd door Hilde De Laere (FBO)
– ‘Home’ van Fien Troch, geproduceerd door Antonino Lombardo (Prime Time)
– ‘King of the Belgians’ van Peter Brosens en Jessica Woodworth, geproduceerd door Peter Brosens en Jessica Woodworth (Bo Films)
– ‘La langue de ma mère’/ ‘Sprakeloos’ van Hilde Van Mieghem, geproduceerd door Bo De Group en Frank Van Passel (Caviar)
– ‘Le ciel flamand’ van Peter Monsaert, geproduceerd door Annemie Degryse, Jan Decleir, Alexander Vandeputte (Lunanime)
– ‘Le fidèle’ van Michaël R. Roskam, geproduceerd door Bart Van Langendonck (Savage Films)
– ‘Le passé devant nous’ van Nathalie Teirlinck, geproduceerd door Bart Van Langendonck (Savage Film)
– ‘Souvenir’ van Bavo Defurne, geproduceerd door Yves Verbraecken (Bonjour Pictures)

 

MAGRITTE DU MEILLEUR FILM ÉTRANGER EN COPRODUCTION

– ‘7 jours pas plus’ van Héctor Cabello Reyes, gecoproduceerd door Adrian Politkowski, Bastien Sirodot en Gilles Waterkeyn (uMedia)
– ‘A bras ouverts’ van  Philippe de Chauveron, gecoproduceerd door Serge De Poucques en Sylvain Goldberg (Nexus Factory)
– ‘Baby phone’ van Olivier Casas, gecoproduceerd door Serge De Poucques en Sylvain Goldberg (Nexus Factory)
– ‘Baccalauréat’ van Cristian Mungiu, gecoproduceerd door Luc en Jean-Pierre Dardenne en Delphine Tomson (Les Films du Fleuve)
– ‘Beyond the mountains and hills’ van Eran Kolirin, gecoproduceerd door  Sébastien Delloye en Diana Elbaum (Entre Chien et Loup)
– ‘Boule & Bill 2′ van Pascal Bourdiaux, gecoproduceerd door Serge De Poucques en Sylvain Goldberg (Nexus Factory)
– ‘Comment j’ai rencontré mon père’ van Maxime Motte, gecoproduceerd door Serge De Poucques en Sylvain Goldberg (Nexus Factory)
– ‘Loveless’ van Andreï Zviaguintsev, gecoproduceerd door Jean-Pierre en Luc Dardenne en Delphine Tomson (Les Films du Fleuve)
– ‘Félicité’ van Alain Gomis, gecoproduceerd door Anne-Laure Guégan en Géraldine Sprimont (Need Productions)
– ‘Go home’ van Jihane Chouaib, gecoproduceerd door Marie Besson (Eklektik)
– ‘Grand froid’ van Gérard Pautonnier, gecoproduceerd door Gaëtan David (La Compagnie cinématographique)
– ‘Grave’ van Julia Ducournau, gecoproduceerd door Jean-Yves Roubin (Frakas Productions)
– ‘Hedi’ van Mohamed Ben Attia, gecoproduceerd door Luc en Jean-Pierre Dardenne en Delphine Tomson (Les Films du Fleuve)
– ‘I, Daniel Blake’ van Ken Loach, gecoproduceerd door Jean-Pierre en Luc Dardenne (Les Films du Fleuve)
– ‘L’un dans l’autre’ van Bruno Chiche, gecoproduceerd door Serge De Poucques en Sylvain Goldberg (Nexus Factory)
– ‘La colle’ van Alexandre Castagnetti, gecoproduceerd door Serge De Poucques en Sylvain Goldberg (Nexus Factory)
– ‘La confession’ van Nicolas Boukhrief, gecoproduceerd door Geneviève Lemal (Scope Pictures)
– ‘La folle histoire de Max et Léon’ van Jonathan Barré, gecoproduceerd door Serge De Poucques en Sylvain Goldberg (Nexus Factory)
– ‘La mécanique de l’ombre’ van Thomas Kruithof, gecoproduceerd door Geneviève Lemal (Scope Pictures)
– ‘Le coeur en braille’ van Michel Boujenah, gecoproduceerd door Serge De Poucques et Sylvain Goldberg (Nexus Factory)
– ‘Le jeune Karl Marx’ van Raoul Peck, gecoproduceerd door Patrick Quinet (Artémis Productions)
– ‘Le petit Spirou’ van Nicolas Bary, gecoproduceerd door Léon Pérahia (Belvision)
– ‘Le secret de la chambre noire’ van Kiyoshi Kurosawa, gecoproduceerd door Jean-Yves Roubin (Frakas)
– ‘Maman a tort’ van Marc Fitoussi, gecoproduceerd door Jacques-Henri en Olivier Bronckart (Versus production)
– ‘Otez-moi d’un doute’ van Carine Tardieu, gecoproduceerd door Martin Metz en Gilles Waterkeyn (Umedia)
– ‘Pilgrimage’ van Brendan Muldowney, gecoproduceerd door Benoit Roland (Wrong Men)
– ‘Tamara’ van Alexandre Castagnetti, gecoproduceerd door Serge De Poucques en Sylvain Goldberg (Nexus Factory)
– ‘Timgad’ van Fabrice Benchaouche, gecoproduceerd door Annabella Nezri (Kwassa Films)
– ‘Un profil pour deux’ van de Stéphane Robelin, gecoproduceerd door Gaëtan David (La Compagnie cinématographique)
– ‘Une vie’ van Stéphane Brizé, gecoproduceerd door Jacques-Henri en Olivier Bronckart (Versus production)