Steve De Roover is (de man achter) ‘Un Homme Bien’

Op de Belgische dag op het Internationaal Festival van de Fantastische Film in Brussel staan er enkele Vlaamse films geprogrammeerd, zoals ‘Dood van een Schaduw’ van Tom Van Avermaet en ‘Perfect Drug’ van Toon Aerts. Maar er is ook nog ‘Un Homme Bien’, een Franstalige productie gemaakt door een onbekende regisseur met een Vlaamse naam, Steve De Roover. Een vampierenfilm, zo blijkt, gebaseerd op een boek van ene Vanessa Morgan. Dat blijkt een Brusselse schrijfster te zijn die vooral in het fantastische genre actief is.

En wie is die Steve De Roover. Een Vlaming, zo blijkt, oorspronkelijk van Baal (Tremelo) en sinds vier jaar inwoner van Scherpenheuvel. Bedevaartsoord. Hoe komt een prille dertiger uit Limburg, die helemaal geen filmopleiding heeft gevolgd, ertoe om een Franstalige kortfilm over een vampier te gaan draaien? Wij stelden ons die vraag en Steve was zo vriendelijk om het ons zelf te vertellen.

 

Jij hebt geen filmopleiding achter de rug?

 

Steve : “Ik heb bedrijfsbeheer-economie gestudeerd. Ik wilde eigenlijk altijd filmstudies volgen, maar mijn vader is op jonge leeftijd gestorven en daardoor werd ik al heel snel met de economische realiteit geconfronteerd en leek het me verstandiger om eerst te zien hoe er brood op de plank zou komen. Vijftien jaar geleden was er ook nog geen sprake van een Vlaamse filmindustrie, zoals nu.

Eigenlijk ben ik pas echt in contact beginnen komen met de filmwereld toen ik voor het online filmmagazine moviegids.be begon te werken, en toen ik voor dat magazine naar Cannes mocht heb ik er mensen leren kennen, dank zij wie ik in 2011 als productie-assistent mee op de set kon staan van ‘Amsterdam Heavy ‘, een Amerikaanse film met Michael Madsen, die jaren terug in Amsterdam en Rotterdam werd gedraaid. En zo is het eigenlijk begonnen. Ik ben toen regelmatig als productie-assistent, opnameleider en als regie-assistent aan de slag gegaan. Ik heb in verschillende hoedanigheden meegewerkt aan ‘Weekend aan Zee’, ‘Clan’ en ‘Zot van A’. En zo groeide het verlangen om zelf iets te proberen. Tot ze me vorig jaar belden voor een project dat ‘Innocent Belgium’ heet. Dat was een film gebaseerd op het ware leven van een leraar in de gevechtskunst die met zijn lessen jongeren van de straat afhield in de Brusselse wijken. We zijn daar voor beginnen te draaien. Manou Kersting zat daar in, Eric Godon en tal van andere namen. Maar toen viel dat productiehuis plots zonder geld. En het project verdween in de rekken. Terwijl ik net goed op dreef aan het komen was. Daarom dat ik dan ook op zoek ging naar een ander project. Dat was dan ‘Un Homme Bien’, dat eigenlijk een langspeelfilm had moeten worden. Maar zoals je zelf wel weet, is het filmklimaat niet zo gunstig dat je hier zomaar om het even wat kunt gaan draaien. Ik besefte dat ik niet op subsidies hoefde te rekenen, omdat ik nu eenmaal nog maar weinig bewezen heb.”

Het project was aanvankelijk opgestart als een langspeelfilm, maar het is uiteindelijk een kortfilm geworden. Wat is er misgegaan?

Steve : “Eerst hadden we een meeting in Brussel met de schrijfster Vanessa Morgan, die al lang een film wou laten maken gebaseerd op haar verhalen. Zij had gezien dat ik op korte tijd al heel wat had kunnen doen. Dus had zij mij voorgesteld aan de producent. En die vond dat we best enkele scènes konden gaan draaien, om iets te hebben waarmee we mogelijke financiers over de streep konden trekken. Aanvankelijk leek hij heel tevreden over die eerste resultaten en dat was ook wat hij zei, maar nadien hoorde ik een hele tijd niets meer van hem, tot ik via via opving dat hij met een andere regisseur in zee wou gaan. Maar Vanessa protesteerde en zei : ‘De rechten liggen nog altijd bij mij… ‘ en zij wou dat ik ermee verder ging. Dus heb ik nog enkele scènes bij gedraaid en hebben we geprobeerd om met wat we aan beelden hadden een kortfilm af te werken. En ik hoop dat ik uit de selectie voor het Festival van de Fantastische Film mag afleiden dat we een fatsoenlijke prent hebben gedraaid. Ik sta er dus 100 % achter. Maar intussen ben ik samen met Vanessa bezig aan een nieuw project dat opnieuw gebaseerd is op iets wat zij zelf geschreven heeft.”

Je film is niet toevallig geselecteerd voor het Festival van de Fantastische Film. Hij situeert in het horrorgenre.

Steve : “Het is het verhaal van een vampier die, ondanks het feit dat hij mensenlevens moet nemen om te overleven, toch zijn best doet om een goed mens te zijn. Hij wordt overal genegeerd, niemand ziet hem staan, maar hij wil niets liever dan een normaal leven te leiden. Er wordt wel wat bloed vergoten, maar het belangrijkste in het verhaal van Vanessa is de emotionele diepgang. Het gaat over de keuzen die je in je leven toch vaak moet maken. Als ik de film moet vergelijken, dan zou het veeleer met zoiets zijn als ‘Let Me In’ van Matt Reeves. Dat is ook een vampierenfilm, maar de hele sfeer en opbouw en de ontwikkeling van de personages zijn allemaal veel belangrijker dan het eigenlijke bloedvergieten.”

Je hebt nooit filmschool gevolgd. Wel op sets gestaan. Waar heb je uiteindelijk het vak van regisseur geleerd?

Steve : “Ik weet het eigenlijk zelf niet. Ik ben zowat opgegroeid met een camera. Mijn vader was zelf heel veel aan het filmen. Hij deed aan motorcross en maakte ook heel veel beelden van de cross. Ik liep hem altijd achterna en op de duur begon ik ook met die camera’s te spelen. Ik heb ook heel veel films bekeken. Maar voor de rest, ik zou het niet weten. Als ik op een set sta, dan probeer ik vooral te leren met mijn ogen. Ik tracht zoveel mogelijk in me op te nemen.”

 

Wat zijn nu je ambities?

Steve : “Ik hoop in de eerste plaats dat ‘Un Homme Bien’ een zekere carrière kan krijgen, dat hij nog geselecteerd geraakt voor andere festivals. En ik hoop ook en vooral dat ik in de toekomst nog meer kan doen met dat verhaal. In de kortfilm tonen we nu één dag uit het leven van Louis Caron, maar ik hoop dat er belangstelling genoeg komt, zodat we alsnog de langspeelfilm kunnen draaien die we aanvankelijk wilden maken.”

 

Je hebt nu gedraaid in het Frans. Wellicht doordat het aanvankelijk om een Franstalige productie ging? Of is het je bedoeling om in het Frans te blijven werken?

 

Steve : “Ja, dat kwam dus alleen doordat het productiehuis dat aan de basis lag van de film voornamelijk Franstalig is. Maar in de toekomst wil ik echt wel in het Vlaams gaan draaien. We hebben intussen zo stilaan een eigen filmindustrie en ik denk dat we klaar zijn voor onze eigen actiefilms en ook onze eigen horrorfilms. Voor de langspeelfilm die ik wil gaan draaien, wil ik in ieder geval 100 % voor Vlaams gaan.”

Maar het zal je niet gegeven zijn om de eerste Vlaamse horrorlangspeelfilm te draaien. Jonas Govaerts gaat deze zomer de film ‘Welp’ maken.

 

Steve : “Een beetje grappig dat je daarover begint, want ‘Welp’ is een project waar ik ten zeerste naar uitkijk. Ik ben heel benieuwd naar de film en vooral naar hoe het publiek erop zal reageren. Dat is een andere reden waarom ik zelf films wou gaan maken, om die genres naar hier te brengen die de Vlaamse film tot nu toe links heeft laten liggen. Ik heb bepaalde regisseurs ook altijd gevolgd. Zoals een Jan Verheyen, die met ‘Alias’ ook al probeerde om het horrorgenre in de Vlaamse film te introduceren. Hij is één van die mensen die altijd wel zaken wil proberen die we in België ‘nog niet kunnen’. Ook iemand als Johan Vandewoestijne, alias John Desert, die op zijn eigen manier en in de marge probeert om het horrorgenre open te breken. Dat zijn baanbrekers die te weinig erkenning krijgen voor wat ze doen.”

 

Zie ook : de teaser van ‘Un Homme Bien’