w-l-c Le cinéma vu par les belges
Dankzij de BNP Paribas Fortis Film Days kan je nog tot en met 27 september naar de film voor maar 4 euro. Je kan kiezen uit diverse avant-premières, of van de gelegenheid gebruikmaken om een andere must-see te gaan bekijken. Zoals ‘Trois Coeurs’, de nieuwe film van Benoit Jacquot, met een zeer aangrijpende Benoit Poelvoorde in de hoofdrol (trailer hier).
Grote entertainers kunnen ook gemaakt zijn voor meer intieme rollen. Dat bewees Benoit Poelvoorde al met ‘Les Émotifs anonymes’ (2010), ‘Une historie d’amour’ (2013) en ‘Une place sur la Terre’ (2013). In februari won hij met deze laatste film in ons land de Magritte voor beste acteur van 2014. Ook het personage dat Benoit Jacquot hem nu aanmeet lijkt geen typische Poelvoorde-rol. Toch verpersoonlijkt hij Marc schitterend, met de nodige ingehouden emoties, ongemakkelijke stiltes en beschaamde blikken.
In een provinciestadje ontmoet Marc op een nacht Sylvie, nadat hij de trein heeft gemist die hem terug naar Parijs zou brengen. Ze dwalen door de straten tot ’s ochtends, en praten over vanalles maar geven weinig prijs over zichzelf. Wanneer Marc de trein neemt, spreken ze af om elkaar enkele dagen later in de Jardin des Tuileries in Parijs te ontmoeten, zonder nummers uit te wisselen. Sylvie is op de afspraak. Marc, door een ongelukkig toeval, niet. Hij gaat op zoek naar Sylvie, maar valt onderweg voor een andere vrouw, Sophie. Tot hij ontdekt dat deze twee vrouwen zussen zijn.
De vrouwen lijken niet echt op elkaar. Sylvie, die vertolkt wordt door Charlotte Gainsbourg, is eerder introvert en gespannen. Sophie (Chiara Mastroiani) is dan weer zeker van zichzelf en vol energie. Marc houdt zich voor dat hij gekozen heeft voor Sophie, aangezien hij Sylvie niet kon terugvinden. Maar uiteindelijk moet hij de realiteit onder ogen zien.
Na een leuke opbouw komen de twee liefdesverhalen samen in een melodrama dat iets onwaarschijnlijks heeft en toch niet anders kan dan alle protagonisten kwetsen. De moeder van Sylvie en Sophie, gespeeld door Catherine Deneuve, is de eerste die ziet dat er zich in haar huis een liefdestragedie afspeelt. Een bedreiging voor de ideale familie die zij heeft opgebouwd.
Deze spanning wordt prachtig ondersteund door de muziek van de Franse componist Bruno Coulais, wiens cello de sleutelscènes aankondigt. Verder is deze film is gecoproduceerd door het Belgische Scope en naast onze Poelvoorde is er een bescheiden rol weggelegd voor de jonge Belgische acteur Thomas Doret.
Het hartverscheurende ‘Trois Coeurs’ is een persoonlijke en complexe variatie op het lied ‘Les passantes’ van Georges Brassens:
“À celles qui sont déjà prises
Et qui, vivant des heures grises
Près d’un être trop différent
Vous ont, inutile folie
Laissé voir la mélancolie
D’un avenir désespérant”
(tekst Philippe Pierquin, vertaling Emma De Vleeschauwer)
