Annick Christiaens en haar ‘Overpeinzingen bij de overgang’

Weinig acteurs die zo goed op de hoogte zijn van wat er leeft in de Vlaamse filmwereld als Annick Christiaens, terwijl zij als actrice veel meer en beter aan de bak komt bij onze Noorder-en Zuiderburen.  Geen première waar ze niet te zien is.  Ze mocht onlangs nog het  Nederlands Filmfestival in Utrecht helpen open, met ‘J.Kessels’, de film van Erik De Bruyn, waarin ze de rol van Brigit vertolkt. Franse films genoeg op haar cv, maar in Vlaanderen zien we haar de laatste jaren hooguit hier en daar als gastactrice in een serie.  Hier is ze als gastactrice om onze nieuwjaarsvraagjes te beantwoorden.

 

1) Was 2015 een goed filmjaar voor u en voor de Belgische film en waarom of waarom niet? (hoogtepunten, laagtepunten…)
Ik denk dat 2015 een jaar was, waarin je eindelijk kan zeggen, België heeft een filmindustrie. Net zoals met alle industrieën, heb je dan hoogtepunten en laagtepunten en worden die mogelijk want het ene succes heft het andere minder geslaagd initiatief op. Het is best leuk om als land met één film de hele wereld te verbazen, maar daar bouw je dus niets mee op. Nee, net zoals een school ook niet alleen primussen kan afleveren, maar wel een goede reputatie kan opbouwen, moet een ontwikkeld land het geld en de energie willen investeren in een globaal positief resultaat, dat toelaat te groeien en globaal vertrouwen uit te stralen. De selecties in Toronto hebben bewezen dat de filmmakers hier nu op dat soort vooraf opgebouwd vertrouwen kunnen rekenen als hun film het label “België” draagt

2) Wat zijn uw plannen voor 2016?

Ik ben bezig met postproductie van mijn eigen luchtige kortfilm ‘Le Repas’ . Deze eerder komische kortfilm is de eerste van een aantal verhaaltjes, die kaderen in het thema : Kennen multiculturele buren elkaar ? Of geeft het grappige toestanden, die onwetendheid van beide partijen ?
Daarnaast ga ik ook mijn volgende kortfilm al draaien, die geprogrammeerd is voor een nieuw festival van kortfilms in Heist-op-den-Berg op 16 december 2016 en vervolgens in andere culturele centra van Antwerpen . Ook dit verhaal dat ‘Er was eens’ zal heten, kadert in een groepje van verhaaltjes met een ander thema : Wat als we elkaar hadden leren kennen, die dag ?

Als actrice hoop ik dat de Franse film ‘Please love me Forever’ van Fatma Benyoub alias Holy Fatma, waarin ik de hoofdrol speel “La semaine de la critique” zal halen in Cannes. Verder moet ik afwachten of een serie waar ik een bepaalde rol in zal gaan spelen al of niet zal doorgaan vanwege de besparingen in de sector. Intussen mag ik een een barones gaan spelen in de serie ‘Versailles’, van Canal plus, die een tweede seizoen starten van deze serie, na het succes van de eerste.

3) Wie waren voor u de figuren van het jaar op filmvlak (Vlaanderen, België…)? (dat kunnen acteurs, producers, regisseurs, scenaristen, D.O.P’s, gaffers of om het even wie zijn uit de filmwereld)

Ik ben ontzettend verrast geweest door de kortfilm van Raphael Crombez, ‘Perdition County’, een kortfilm, die hij al een jaar eerder maakte. Je ervaart in een kort verhaal, hoe onmogelijk en verschrikkelijk het is te moeten leven met intolerante , radicaal denkende mensen, die als absolute machthebbers je hele leven gaan beslissen in je plaats en je zelfs dwingen tot moord en verraad op onschuldigen. In het kader van IS kon zijn film niet beklemmender overkomen. Dit zeer inhoudsvol verhaal was dan ook een verademing tegenover de ietwat nihilistische verhaaltjes, die ik op Leuven Kort zag en die me aansporen te geloven dat het publiek absoluut nood heeft aan een soort “eerherstel” van de mens als opbouwend, vooruitziend, graag delend en tot warmte in staat zijnd wezen. Frank Capra achtig zeg maar. Daarom was ‘Café Derby’ zo’n leuk ” ik geloof in willen” verhaal en was Wim Opbrouck zijn interpretatie een ware zegen. ‘Black’ en Aboubakr en Martha en Adil en Bilal, zijn daarom mijn absolute favorieten dit jaar. Hoe gewelddadig de film ook is, de ondertoon geeft aan dat mensen, eens ze liefhebben, alleen in een opbouwend en aangenaam met elkaar levend kader, een toekomst kunnen opbouwen en dus daar hun enige in moet stoppen en niet in macht wellust.Ik was ook blij voor Matthias Schoenaerts, dat hij dankzij Engeland de kans kreeg om es een integer, niet psyschisch gestoord personage te mogen neerzetten met de remake van ‘Far From The Madding Crowd’.

4) Wie worden voor u de figuren van volgend jaar? Wie moeten we in de gaten houden?

‘Hotel Problemski’ zal een aantal zeer goede acteurs op de kaart zetten in de Vlaamse film wereld hoop ik ( Kristien de Proost en Evgenia Brandes om maar een paar namen te noemen), maar ook Manu Riche, als regisseur natuurlijk en zijn scenarist, die erin slagen deze film met dit thema, luchtig, absurd, hartverwarmend en hartverscheurend tegelijk te maken. Felix van Groeningen zal ook met zijn nieuwe film de harten niet onberoerd laten, denk ik. De hele equipe achter en voor de camera, die professor T mogelijk maakten, verdiend ook alle lof, omdat ze binnen het eeuwig commercieel “flikkenseriekader”, een apart scenario, een speciaal spel en een speciale muzikale omkadering durven brengen. Hopelijk mogen we nog filmmensen van alle leeftijden in de gaten houden en komt er geen verbod +30, niet meer toegelaten

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zie ook : 

Nog meer mensen beantwoordden de Cinevox-vraagjes