De eerste langspeelfilm in 25 jaar van Eric de Kuyper bestaat uit sequenties die ieder een hommage zijn aan verschillende Hollywood-genres. Eric de Kuyper speelt zelf een psychoanalyticus die een beginnende acteur over de vloer krijgt met wie hij spreekt over cinema. Denk: “Woody Allen meets The artist”.
Een jonge acteur volgt eerst noodgedwongen, daarna ‘voor zijn plezier’, een therapie. Hij praat er gezellig met de analist over zijn rollen, de films waarin hij zou willen spelen (een film noir, een piratenfilm, …). Tot ze beide beseffen dat ze misschien wel het verkeerde beroep hebben gekozen, en dan maar hun rollen wijzigen.
‘De film beschouw ik een beetje als een ‘auditie’ voor Adrian Mirza, met wie ik al verschillende projecten had gedaan. Hem de kans geven om verschillende acteergenres uit te proberen. Van daar het idee van een lappendeken van fragmenten, bij elkaar gehouden door gesprekken met zijn psychiater-regisseur: ikzelf.’
w-l-c Le cinéma vu par les belges

