Sabam, de Belgische vereniging van auteurs, componisten en uitgevers, wil met de awards haar leden in de schijnwerpers plaatsen. In totaal zijn twaalf prijzen uitgereikt. Aan iedere prijs is 2.500 euro verbonden.
Er waren prijzen in de categorieën muziek, literatuur, podiumkunsten en comedy, maar wij waren vooral geïnteresseerd in de categorie audiovisueel. Daar gingen de prijzen naar de tv-serie ‘De Ronde’, naar de documentaire ‘Antwerpen Centraal’ en naar de langspeelfilm ‘Offline’, die het nochtans moest opnemen tegen ‘Hasta La Vista’ en ‘The Broken Circle Breakdown’. ‘Dood van een Schaduw’ van Tom Van Avermaet kreeg een eervolle vermelding in de categorie fictie.
In de jury voor de categorie Audio-visueel zetelden Roel Van Bambost, Jackie Dewaele, Jan Temmerman, Kurt Vandemaele, Stefan Rycken en de voorzitter van Sabam, Stijn Coninx.
Wij konden even de juryverslagen inkijken en noteerden daar de volgende motivaties :
BESTE FILM : ‘OFFLINE’
‘Offline’ : Dat er naast Mike Leigh nog iemand was die verhalen uit de realiteit kon rapen om ze te condenseren en te verhevigen en ons toch in de waan te laten dat die verhevigde realiteit gewoon echt is, dat werd pas duidelijk toen Peter Monsaert eerst met enkele kompanen mensen een heleboel Gentse medemensen over hun leven aan de praat kreeg om vervolgens uit al die getuigenissen, levensdraden zeg maar, nieuwe levens te breien, die uit één stuk leken te bestaan, ook al waren ze dekens die uit tal van lapjes waren vervaardigd. Dat we niet het lappendeken zagen, geen lappenpopjes, had natuurlijk ook veel te maken met de vertolkingen die over de hele lijn goed zaten. En dat die vertolkingen goed zaten, kwam natuurlijk ook doordat de hele sfeer juist zat. Waar muziek, beeld, setting, decor, en alle onderdeeltjes van dit pareltje absoluut ook mee te maken hadden. Het is duidelijk dat niets aan het toeval werd overgelaten in deze zeer geslaagde debuutfilm.
BESTE TV-FICTIE : ‘De Ronde’
‘De Ronde’ : Eerst en vooral schiet dit project eruit omwille de grootsheid, de ambitie en de durf. Jan Eelen durft zijn nek uit te steken en deed ook met dit project dat op vele manier ongeziene televisie bracht. En wat willen we liever zien op tv dan wat we nooit voordien hebben gezien? Zoveel unieke, gewaagde verhaallijnen, op zoveel unieke en gewaagde manieren in beeld gebracht, door zoveel verschillende ongewone acteurs die er allemaal in slaagden ons te laten meevoelen met personages waar we in het echte leven vaak enige afstand zouden van bewaren, het is een klein mirakel dat al die afzonderlijke stukjes unieke televisie een geheel vormden dat van begin tot einde uitermate boeiend bleef. Een geheel dat ondanks de overvloed aan deeltjes toch nog veel meer was dan de som van al die deeltjes. Heel veel talent samen aan het werk geleid door een zeer getalenteerde dirigent.
NON-FICTIE : ‘Antwerpen Centraal’
‘Antwerpen Centraal’ : Wij die dachten dat het station van Antwerpen prachtig gerestaureerd was, zagen pas in dat we nog lang niet alles hadden gezien, toen Peter Krüger ons aan de hand van zijn gids Johan Leysen meenam op een wonderbaarlijke reis langs dit centrale punt van Antwerpen dat zo vaak door mensenogen wordt afgetast. Maar niemand had het station ooit zo gezien. Niemand zag welk verhaal dit prachtige decor te bieden had. Niemand had het aangedurfd om het decor een hoofdrol te geven. Krüger brengt ons in trance op het ritme van een tuffende trein. Onverdunde poëzie in beelden, in muziek en in woorden. Heden, verleden en wat zich tussen de plooien van de tijd afspeelt arriveren samen in dit eindstation : wat is, wat was en wat zou kunnen zijn. Dit is veel meer dan een documentaire. Het is een document zoals we er nog nooit één gezien hebben.
SABAM gaat de awards vanaf nu jaarlijks uitreiken, beurtelings in de Vlaamse en Franse Gemeenschap.
w-l-c Le cinéma vu par les belges

