w-l-c Le cinéma vu par les belges
Het is intussen veertien dagen geleden, maar het is lang geen oud nieuws. Want er wordt te vaak te weinig stil gestaan bij documentaires. En toch is het een volwaardig filmgenre dat nauw aanleunt het filmmaken waar de meesten van ons mee vertrouwd zijn. Een documentaire vertelt evenzeer een verhaal en kan de kijker evenzeer of zelfs nog meer ontroeren en aan het denken zetten. Dat gaat zeker op voor ‘Epilogue’ van Manno Lanssens. De documentaire die op 15 september 2012 bekroond werd met de Ensor voor de Beste Documtaire. Wij hadden een gesprek met de regisseur.
Manno Lanssens kreeg eerder al behoorlijk veel aandacht voor zijn documentaire. En dat had zowel met de aard van het onderwerp te maken als met de zeer integere en ontroerende manier waarop de regisseur dat onderwerp benaderde. 
Zijn ‘Epilogue’ gaat over een vrouw van vijftig jaar oud, Neel Couwels, moeder van drie kinderen, die weet dat ze maar zes maanden meer te leven heeft.
Neel sukkelde al een hele tijd met maag-en slokdarmkanker. Een strijd die haar al enkele jaren in beslag nam. Maar in de laatste zes maanden van haar leven weet ze dat de strijd gestreden is. Er is niets meer aan te doen, ze kan zich alleen nog opmaken voor de dood. En de camera begeleidt haar en haar familie in die laatste momenten. Een zeer pakkende film die nu dus bekroond is. We laten Manno Lanssens zelf aan het woord.
KLIK HIER OM MANNO TE ZIEN EN TE HOREN
Op de site van ‘Epilogue’ kan je de trailer van de film zien.
