Joaquin Leunen speelt mee in ‘Home’

Fien Troch is de dochter van de befaamde monteur Ludo Troch, die onlangs nog ‘The History of Love’ monteerde, de nieuwste film van Radu Mihaileanu met onder meer Gemma Arterton, Derek Jacobi en Elliott Gould.  Een mijnheer die op het internationaal toneel meespeelt.  Ooit monteerde hij een Franstalige film met Isabelle Huppert en met zijn eigen dochter Fien Troch.  Fien heeft intussen zelf twee kinderen, met haar monteur en coscenarist Nico Leunen, en zij lijkt de traditie voort te zetten.  In ‘Home’ is haar oudste zoontje Joaquin te zien in een cruciale scène.

Nico : “Joaquin speelt in één scène mee.  Na drie maanden montage besefte ik plots : we missen één scène. En we hadden er al twintig uitgesneden. Fien had zoiets van : ben jij nu zot? Wat voor een scène moet dat dan zijn? Ik legde het haar uit, en je zag bij Fien de radertjes werken : ‘Ik denk dat hij gelijk heeft’. En dan aan Nino (Lombardo, de producent) laten weten. Nino gaf meteen zijn fiat, vond het een keigoed idee. En dat is nu zelfs een emotioneel hoogtepunt van de film geworden.”

Fien : “Toen ik Nico het woord ‘reshoot’ in de mond hoorde nemen, klonk het alsof ik gefaald had. Het was alsof bepaalde scènes niet goed genoeg waren.”

Nico : “Ja, dat was het niet. Een ‘reshoot’ komt er inderdaad als een scène mislukt is. Iemand heeft een verkeerde t-shirt aan in een bepaalde scène, of het is niet goed genoeg geacteerd.  Maar dat was niet het geval.  Het was een extra-shoot. Ik zeg altijd : het scenario is maar lettertjes op papier.”

Joaquin is zich nu wel helemaal bewust van het feit dat zijn ouders met film bezig zijn.

Nico : “Hij had al door dat mama en zelfs ook papa af en toe in de krant staan. En hij weet ondertussen ook waarom. Rainer, de jongste, die gaat een gedrukt papier zien van ons, maar dat besef is er nog niet.  Joaquin begint echt te beseffen waarom en begint nu ook te merken dat er af en toe iemand Fien aanspreekt. Onlangs werden we aangesproken door iemand die we niet kenden en opeens zei hij : ah, eigenlijk zijn jullie beroemd. En dan probeer je dat wel in perspectief te zetten. Het feit dat je iemand bent die dingen doet die publiek zijn, is voor hem iets wat hij nu kan plaatsen. En ik heb het altijd wel belangrijk gevonden dat hij beseft wat wij doen. Meer dan ooit leven we in een tijd van onzichtbare beroepen. Dat heel veel kinderen niet meer kunnen zeggen wat hun ouders doen. Voor mij en voor Fien was het heel duidelijk wat onze ouders deden. En dat vind ik het belangrijkste. Of dat het filmmedium hen nu iets zal zeggen? Belangrijker is dat ze beseffen dat ze iets moeten doen dat ze graag doen.”

 

Wat deden je ouders?

 

Nico : ‘Het waren schoenmakers.’

 

Schoenen monteren.

 

Nico : ‘Mijn bedrijf heet Cobbler’s Son, wat oud Engels is voor zoon van een schoenmaker.’

 

En Fien, jij bent de dochter van een filmmonteur en een psychologe.

 

Nico : Perfecte cocktail hé

Jullie kinderen hebben filmnamen.

 

Fien : “Echt toevallig. Joaquin is niet genoemd naar Joaquin Phoenix. Maar toen ik zei : ik vind ‘Joaquin’ mooi, dacht ik ook wel : Joaquin Phoenix heet ook zo.  Die kwam daar wel bij kijken. En zijn tweede naam is Townes. Naar de zanger Townes Van Zandt. Ik dacht daar ook aan voor zijn eerste naam, maar dat kon ook klinken als Sharon of Shenaya. Van die Engelse namen die vervlaamst worden.”

Nico : “Het bekende nummer uit ‘The Broken Circle’ is van Townes Van Zandt, ‘When I needed you’. Wij waren al jaren voordien fan van de man. Fin, Townes was te raar, Joaquin klonk heel mooi en voor mij was dat een ode aan een jong overleden vriend.”

Fien : “Maar dus, voor alle duidelijkheid, we waren ons wel bewust van Joaquin Phoenix.”

Nico : “Rainer zijn tweede naam is River, en dat is dan een knipoog naar River Phoenix.  Joaquin en River zijn broers.  En de eerste en de tweede namen in kruis zijn broers.”

Fien : En Rainer, dat kwam misschien nog eerder van Rilke. Maar hoe dat kwam, ik wist het niet meer met namen. Voor meisjes had ik veel namen, voor jongens niet. En dan in de boekenkast beginnen kijken. Maar mijn favoriete schrijvers hadden ook geen namen waarmee je je kinderen wou opzadelen. Don De Lillo.  Don?  Nee dus. Maar ik ben wel mijn favoriete schrijvers afgegaan. Niet als ode aan, maar gewoon in de hoop dat daar een voornaam zou bij staan die… En dan was het wel Rilke waardoor ik aan Rainer dacht.  En dan pas dacht ik aan Fassbinder. Het feit dat het niet de ene of andere B-filmregisseur was. De tweede keer was het niet zo specifiek : we gaan hem noemen naar.  Maar was het wel een aangename bijkomstigheid dat het wel twee figuren waren waar je niet vies van moest zijn. En dan had je ook nog…”

Nico : “Rainer Ptacek, mijn favoriete fingerpicking gitarist.”

Fien : “Maar die kwam pas op de derde plaats…”

Nico : “Nee,… Zijn artiestennaam is ook gewoon Rainer.  Ptacek is ten andere gewoon onuitspreekbaar. En om de cirkel helemaal rond te maken, Rainer Ptacek, zijn geboortedag was dezelfde als de mijne, en dezelfde als die jong overleden vriend van mij, die Joachim…”

Fien : “Fin, om een lang verhaal kort te maken, we zijn ook gewoon niet zo goed in namen vinden voor kinderen.”

Zie ook : 

– Fien Troch over haar liefde voor Nico Leunen

– Nico Leunen over zijn liefde voor Fien Troch

– Ann Mertens over haar dochter Fien ten tijde van ‘Kid’

– teaser ‘Home’

– Fien Troch wint regieprijs op het Filmfestival van Venetië

– Fien Troch draait ‘Home’ niet ver van huis