Momenteel wordt in Leuven en omstreken de film ‘Alles voor Lena’ gedraaid, de eerste volbloed science-fiction film van Vlaanderen. Met als regisseur een zekere Lukas Bossuyt. Een nobele onbekende in de filmwereld. En dat heeft verschillende redenen. De man is van opleiding burgerlijk ingenieur en trok later naar Londen om er filmregie te studeren. Daar bleef hij hangen en maakte er enkele kortfilms voor hij aan de slag ging in de internationale reclamewereld. Terug in België draaide hij aanvankelijk ook vooral pubs. Maar de laatste jaren was hij ook alsmaar vaker actief als scenarist voor series als ‘Aspe’ en ‘De Rodenburgs’. En op zijn veertigste is hij eindelijk begonnen met zijn eerste langspeelfilm. Toen we gisteren in Heverlee de set bezochten, op de site van de faculteit wetenschappen van de KUL, daar waar Bossuyt destijds zelf studeerde, waren Koen De Graeve en Robrecht Vanden Thoren volop in actie. Matteo Simoni, de eerste nama die aan de film verbonden was — hij was al gecast nog voor ’Marina’ in de zalen draaide — begint pas later te draaien.
‘Alles voor Lena’ is een film met Koen De Graeve, Matteo Simoni, Karina Smulders, Robrecht Vanden Thoren, Charlotte-Anne Bogaerts en Bart Hollanders in de hoofdrollen. Een liefdesverhaal met een sci-fi toets, die vertrekt vanuit de vraag ‘wat zou je doen als je een e-mail naar het verleden kon sturen?’ Zo staat het in het persdossier, dat spreekt van ‘een originele en verfrissende film over de zoektocht naar liefde en geluk, een ultiem liefdesverhaal vol energie, actie en verrassende wendingen die het grote publiek meevoert in een race tegen de tijd.’

Een romantisch science-fiction drama
Koen De Graeve is in ieder geval razend enthousiast : “Lukas Bossuyt, de regisseur en scenarist, heeft jaren gewerkt aan dit script, en toen ik het voor de eerste keer las, heb ik geen seconde getwijfeld. Het is eigenlijk een romantisch science-fiction drama. Als die term al bestaat. En ik zeg het, het leest enorm vlot, het is een pageturner.Het is niet omdat het Lukas zijn debuutfilm is dat hij onervaren is, hij heeft heel wat bewezen in pub en kortfilms. Hij is heel helder, heel duidelijk en hij houdt heel duidelijk van spelende mensen, van acteurs,…”

Zelf omschrijft Lukas Bossuyt zijn film als een romantische science-fiction thriller die niet de clichés van het thrillergenre nodig heeft om spanning te creëren. “Geen geweren, geen detectives, geen politie, geen drugs, niets van de elementen die men doorgaans hanteert in dat soort films. Maar mijn film gaat over mensen,” zegt Bossuyt.
“Eigenlijk wil ik als regisseur vooral een boeiend verhaal vertellen, de kijker verrassen, meenemen op een trip. Ik ben bij dit verhaal uitgekomen vanuit mijn nieuwsgierigheid, en vanuit mijn eigen drang om verrast te worden. Je gaat op zoek naar een verhaal dat nog niet verteld is en dat de kijker kan meeslepen. En daarbij vertrek je bij de vraag welke film je zelf wilt zien. Ik schrijf dan wel mijn eigen scenario en ik regisseer het, maar ik ben geen auteur. Er is geen levenswijsheid die ik wil meegeven.”

Toch is het wel degelijk een film die over iets gaat. Koen De Graeve denkt bijvoorbeeld aan de menselijke ambitie om fouten te herstellen, een tweede kans te krijgen. “Mensen willen geen kansen laten liggen. Als we een mogelijkheid zien om het leven te veranderen, dan hebben we meteen een doel om na te streven.” Maar de film gaat volgens hem even goed over lust, over de menselijke drang om nieuwe zaken uit te vinden. En met de eer te gaan lopen.
Een ambitieuze film
Afhankelijk van met wie we praten, horen we nog andere thema’s aansnijden. Zo gaat het verhaal ook over wetenschappen, over het Casimir-effect en wormgaten. Het scenario is geschreven dor een man die burgerlijk ingenieur is. “Maar het is niet de bedoeling het publiek te overbluffen,” stelt Bossuyt ons gerust. “Je moet geen bolleboos zijn om de film te kunnen volgen. Maar het moet wel een film worden die uitdaagt. Als je 20 minuten in slaap zult vallen, zal je niet meer mee zijn. Je zult je hoofd erbij moeten houden.”
Maar om ons een beter idee te kunnen vormen van welk soort film we mogen verwachten, somt Bossuyt ons een reeks films op : “Als je ‘Lola Rennt’ graag gezien hebt, ‘Eternal Sunshine Effect’ en misschien een beetje ‘The Butterfly Effect’, dan heb je een idee van het soort film dat ik wil maken,” zegt hij. “Dat klinkt ambitieus, maar ik heb ook ambities. Je moet de lat hoog leggen. Anders moet je niet aan een film beginnen.”
Met zulke referenties had hij misschien beter een Engelstalige film gemaakt. Koen De Graeve vindt van niet. “Deze film is een unicum in Vlaanderen. Pak uit met een sf-film in Amerika of Engeland en misschien verdrink je er tussen de sf-blockbusters.”

Zie ook :
Matteo Simoni en Koen De Graeve samen in ’Alles voor Lena’

w-l-c Le cinéma vu par les belges

