Peter Monsaert en Joeri Christiaen gevierd door de Unie van Regisseurs

Vrijdagavond verzamelde de Unie van de Regisseurs in de Sphinx in Gent om er in exclusieve avant-première naar ‘Cargo’ van Gilles Coulier te kijken. Een film die duidelijk werd gesmaakt.  Voor ze zich naar de receptie begaven, was er nog een Q&A van regisseur Geoffrey Enthoven (‘Hasta La Vista’) met Gilles Coulier, de jonge maker van ‘Cargo’ die eerder tekende voor ‘Bevergem’, en werden er nog een paar leden in de bloemetjes gezet. Of liever, de drank.  Peter Monsaert was eerder dit jaar door de leden van de Unie van Regisseurs verkozen tot Regisseur van het Jaar in de categorie fictie, terwijl Pieter-Jan De Pue en Joeri Christiaen door diezelfde Unie van Regisseurs gelauwerd werden in de categorieën documentaire en animatie.  Maar een prijs hadden deze heren nog niet in ontvangst mogen nemen.  Vrijdag werd daar wel even tijd voor gemaakt.

Peter Monsaert is verhuisd

Peter Monsaert mocht eerder ook al de Prijs van de Scenaristengilde in ontvangst nemen  voor zijn tweede langspeler ‘Le Ciel Flamand’.  De Unie van Regisseurs, de beroepsvereniging voor onafhankelijke regisseurs, riep de onderscheiding in het leven om het werk van haar leden in de verf te zetten. En Peter Monsaert kon die erkenning van zijn collega’s ten zeerste appreciëren, zo bleek uit zijn dankwoord, dat je hier kunt bekijken. De fles met zijn eigen beeltenis kreeg hij uit handen van Jin Berghmans van de Unie van Regisseurs.

https://www.youtube.com/watch?v=nxKPlFq75ZI

Joeri Christiaen is zeeziek

Ook Joeri Christiaen was tevreden dat hij een prijs kreeg, uit handen van collega animatiefilmmaker Jan Bultheel (‘Cafard’). Zijn bekroonde reeks ‘Mijn ridder en ik’ is gebaseerd op zijn korte film ‘850 Meters’ en volgt met veel humor de epische avonturen van een kleurrijk en charismatisch trio ridders: Jimmy de schildknaap, zijn beste vriendin Prinses Cat en zijn vader Ridder Henri van Oranje. De animatiereeks werd o.a. verkocht aan Turner Kids, de mediagroep die onder meer Cartoon Network in zijn portefeuille heeft. Bij ons is ‘Mijn ridder en ik’ op Ketnet te zien.

Joeri Christiaen had het niet over zijn eigen werk toen hij de prijs in ontvangst nam.  Hij was blijkbaar nog te zeer onder de indruk van ‘Cargo’, de film die hij net gezien had. Gilles Coulier had daarover net verteld dat hij tijdens de opnamen op zee zoveel last had gehad van zeeziekte dat hij nooit meer een film op zee zou doen. Christiaen begreep heel goed waarover Coulier het had, zo vertelde hij.  Als zoon van een visser uit Oostduinkerke dacht hij zelf voorbestemd te zijn voor een leven als visser, maar zeeziekte besliste er anders over.  En dus ging hij maar animatiefilms maken. Of hoe voor sommigen zeeziekte een zegen kan zijn.

Pieter-Jan De Pue kon er niet bij zijn

Pieter-Jan De Pue liet zich verontschuldigen.  Hij werd in de categorie documentaire gelauwerd voor zijn debuutfilm, het internationaal gesmaakte ‘The Land of the Enlightened’. De hybride mix tussen documentaire en fictie vertelt het verhaal van de oorlog in Afghanistan, gezien door de ogen van verschillende groepen kinderen die er leven.

‘Le Ciel Flamand’ en ‘The Land of the Enlightened’ konden rekenen op steun van het VAF. ‘Mijn ridder en ik’ en ‘De 16’ werden gesteund door het VAF/Mediafonds. Daarnaast investeerde ook het economisch fonds Screen Flanders in ‘Le Ciel Flamand’

Zie ook :

• Peter Monsaert over het verhaal van ‘Le Ciel Flamand’
• Wim Willaert vindt Peter Monsaert zelfverzekerder
• Peter Monsaert over de muziek van Bert Dockx
• Peter Monsaert over de casting van Sara Vertongen en haar dochter
• Peter Monsaert wordt aangetrokken door de taboesfeer
• Peter Monsaert vertelt u waarom u zijn film moet zien
• 10 redenen om ‘Le Ciel Flamand’ te zien
• 20 redenen waarom u ‘Offline’ moet zien
• Een gesprek met Wim Willaert en Anemone Valcke over ‘Offline’
• de trailer van ‘The Land of the Enlightened’
• dit hebt u nog nooit geziende triomf op Sundance