Zaterdagavond ging ‘Waste Land’ van Pieter Van Hees in première op het Filmfestival van Toronto.  Geen grote glamourtoestanden, want de film zat in een hippere sectie waar wat meer gedurfd materiaal aan grotere durvers wordt voorgesteld.  Die durvers betaalden voor hun ticket, maar daagden massaal op om de film als allereerste te zien. De visie vond plaats in het Bloor Hot Docs Theatre, een zaal buiten het centrum. Maar met 650 toeschouwers, die helemaal in de ban waren van de film, was de mooie, ruime zaal helemaal volzet.  Pieter Van Hees, producent Eurydice Gysel en directeur van Flanders Image Christian De Schutter waren erbij en zagen dat het goed was.  Of bijna goed. Want technische mankementen gooiden roet in het eten.

Geen Jérémie Renier. Daar hadden veel toeschouwers misschien op gehoopt. Hij prijkt tenslotte in het groot op de affiche.  En hij is ook zowat van de eerste tot de laatste minuut in beeld. Renier blijkt op de set te zitten van een film die momenteel in Marokko gedraaid wordt. Ook geen Natali Broods, ook schitterend in de film en ze zou genoten hebben van het spontane en gulle applaus. Evenmin een Peter Van den Begin, die een belangrijke bijrol heeft, maar opnieuw overtuigt in een soort rol die misschien enigszins een herhaling kan lijken van wat hij eerder heeft gedaan : een man die iets te veel geleefd heeft voor eigen goed en daardoor te weinig remmingen kent.  Maar het is een knappe variante op. Wel Babetida Sadjo, een Afrikaanse actrice die momenteel in Brussel woont en die volgens Pieter Van Hees heel internationale roots heeft. De actrice maakte indruk zowel op als naast het scherm. Maar ze is niet de enige van de vele zwarte acteurs in de film die goed scoren in de film.  Eigenlijk is het acteerwerk over de hele lijn geloofwaardig.

Een niet zo tweetalige Renier

‘Waste Land’ vertelt het verhaal van een Brusselse politierechercheur die er niet in slaagt om leven en werk te scheiden.  Waardoor zijn privéleven een puinhoop is.  Niet dat zijn partner Kathleen niet van hem houdt.  Wel.  Maar hij is een man met wie niet valt te leven.  Hij doet nochtans zijn best. Voor haar en haar kind.  Hij doet ook zijn best in het Nederlands.  Maar dat lukt ook niet zo best. Zoals zoveel tweetalige koppels in de hoofdstad spreken de man en zijn vrouw beide talen door mekaar. Dat Renier het Vlaams maar moeilijk uitgesproken krijgt, is ook geloofwaardig.  Het blijkt geen sinecure om onze taal onder de knie te krijgen als je Franstalig bent. Een goeie ondertiteling zal hier bij de release van pas komen.  En daar mogen we op rekenen volgens Eurydice Gysel.  Naarmate het verhaal vordert en Leo Woeste, het personage van Renier, zich verdiept in de onverklaarbare dood van een Afrikaanse immigrant, gaat het  bergaf met hem. De man komt slaap en gezonde voeding tekort, is te gevoelig voor de job en hij blijkt niet immuun voor de wereld van voodoo en rituelen waar hij tijdens zijn onderzoek op stoot.  De hoofdverdachte is immers een kunsthandelaar die in Afrikaanse beelden handelt, waarvan de rechercheur vermoedt dat ze een soort toverkracht hebben.  Wanneer zijn vrouw zwanger blijkt en zij een nog harder gevecht levert dan voorheen om zijn leven terug op de rails van de menselijkheid te krijgen, hebben haar inspanningen het tegengestelde effect.

Mystiek en mysterie

Renier komt terecht in een spiraal van waanzin die doet denken aan ‘Heart of Darkness’.  Des te meer omdat het hele verhaal doorspekt is met Afrikaanse invloeden, omdat het moordonderzoek zich toespitst op een moordzaak in Matonge.  Brussel voelt heel donker aan.  Een grauwe, rauwe, enge stad die tegelijk een mysterieuze en betoverende indruk nalaat.  Dat is deels te danken aan het zeer donkere, sfeervolle camerawerk van de Nederlandse cameraman Menno Mans en ook aan de muziek van Simon Lenski.

Zeer vervelend voor Mans, Van Hees en Gysel was dat er net op die wereldpremière  problemen bleken te zijn met de projectie.  Maar hoewel de kleuren er, van halfweg de film, niet uitzagen zoals het bedoeld was, bleef het publiek aandachtig toekijken en barstte er na afloop een spontaan applaus los.  Ook de Q&A met Pieter Van Hees werd door de aanwezigen aandachtig gevolgd. ‘Waste Land’ is goed vertrokken.

Zie ook :

trailer ‘Waste Land’

‘Waste Land’ in competitie in Gent